Brylantowe S這wo Bo瞠


S這wo Bo瞠 g鏎uje nad s這wem ludzkim w takim samym stopniu, jak B鏬 nieogarni皻y, wszechmocny Stw鏎ca g鏎uje nad ograniczonym, s豉bym stworzeniem cz這wiekiem. Jak瞠 wielk szkod ponosimy sami i wyrz鉅zamy innym, jeli o tym zapominamy i swoje ludzkie s這wa traktujemy na r闚ni z Bo篡mi, albo nawet obieramy raczej ni Bo瞠! S這wo Bo瞠 jest dla nas pochodni, wiat這ci naszych cie瞠k (Ps 119:105). Jeli je lekcewa篡my, chodzimy w ciemnoci. Czyste S這wo Bo瞠 janieje niebywa造m blaskiem dzi瘯i temu, 瞠 ods豉nia nam i wprowadza nas w rzeczywisto Kr鏊estwa Niebios. Przez Bo瞠 S這wo m闚i do nas i objawia nam si sam B鏬. Dzi瘯i Jego S這wu mo瞠my Go poznawa i nawi頊ywa z Nim spo貫czno. Tylko Bo瞠 S這wo mo瞠 by naszym niezawodnym przewodnikiem we wszystkim, co zwi頊ane jest z Bogiem i Jego kr鏊estwem.

Na og馧 chrzecijanie zgodnie wierz, 瞠 oryginalne, niezafa連zowane i czyste S這wo Bo瞠 zachowa B鏬 dla swojego ludu w Pimie wi皻ym. B鏬 m闚i wprawdzie do ludzi tak瞠 i innymi sposobami jak sny, objawienia czy proroctwa, kt鏎ych nie powinnimy lekcewa篡, ale ze wzgl璠u na ich elementy subiektywne s逝szn zasad jest weryfikowanie ich prawdziwoci poprzez badanie ich zgodnoci z Pismem wi皻ym.

Pewien nasz powa積y problem polega na tym, 瞠 przewa積ie s造szymy S這wo Bo瞠 z ust cz這wieka, a wi璚 dociera ono do nas w postaci ograniczonej jego w豉snym zrozumieniem, wraz z jego w豉snymi przemyleniami, wyjanieniami i uzupe軟ieniami, kt鏎e nosz cechy ludzkie, to znaczy s niepewne, podatne na niecis這ci i pomy趾i. Ten sam problem w nieco innej postaci wyst瘼uje tak瞠 w spo貫cznociach chrzecija雟kich. Z biegiem czasu kszta速uje si w nich pewna wyk豉dnia S這wa Bo瞠go, kt鏎 w dodatku cz瘰to utrwala si nadaj鉍 jej posta jakich dokument闚 o treci wi嘀鉍ej dla danego rodowiska. Treci te s potem wraz ze S這wem Bo篡m obowi頊kowym przedmiotem nauczania cz這nk闚 i duchownych danej spo貫cznoci, co sprawia, 瞠 posiada ona takie a nie inne cechy, taki a nie inny profil, kt鏎y potem z regu造 nie ulega ju zmianie.

Jak wiemy, spo貫cznoci takich, kt鏎e cz瘰to nazywaj siebie kocio豉mi, powsta這 z biegiem czasu bardzo wiele. R騜ni si one szczeg馧ami wyk豉dni Pisma wi皻ego i sposobem wykonywania wielu czynnoci. R騜nice te, rzecz jasna, maj swoje r鏚這 w ludzkich, subiektywnych elementach, zwi頊anych z cz零tkowym zrozumieniem Bo瞠go S這wa. Samo istnienie tych spo貫cznoci i tych r騜nic nie by這by jeszcze 瘸dnym wielkim problemem. Problem bierze si st鉅, 瞠 z regu造 ludzie z danej spo貫cznoci s g喚boko przekonani o tym, 瞠 ich spo貫czno stanowi jeli nie jedyn prawdziw, to przynajmniej najczystsz posta chrzecija雟twa, za wszystkie inne pogr嘀one s w mniej lub bardziej fatalnych b喚dach. Przekonanie takie prowadzi do izolacji, wzajemnej obcoci a nawet wrogoci i w rezultacie do rozbicia Kocio豉.

Jak mo瞠 utrzymywa si przekonanie tak skrajne i niedorzeczne? Istota sprawy tkwi w tym, 瞠 te subiektywne, ludzkie interpretacje i dodatki do S這wa sankcjonuje si, nadaj鉍 im specjalny status. Niekiedy w oparciu o jaki luno z tym zwi頊any fragment Pisma wi皻ego ustanawia si ludzi pojedyncze osoby lub jakie gremia, maj鉍ych rzekomo Bo瞠 uprawnienie do ustalania wyk豉dni Pism lub wydawania wi嘀鉍ych orzecze w sprawach wiary, czciej jednak wprowadza si wi嘀鉍e regu造 wyk豉dni w postaci hermeneutyki danego wyznania. W og鏊noci hermeneutyka jest po篡teczn dziedzin teologii, gdy sens poszczeg鏊nych miejsc Pisma wi皻ego mo積a dok豉dniej zg喚bi znaj鉍 t這 historyczne, maj鉍 pewn wiedz lingwistyczn, znajomo danej kultury i tak dalej. W praktyce jednak zasady hermeneutyki w poszczeg鏊nych wyznaniach ustala si tak, aby w rezultacie prowadzi造 do doktryny danego wyznania. Pomi璠zy Pismem wi皻ym a sposobem jego odbioru znajduje si wi璚 filtr hermeneutyczny. Z jednej strony tego filtra jest czyste S這wo Bo瞠, a z drugiej strony wychodzi doktryna danego wyznania. W ten spos鏏, dzi瘯i hermeneutyce, mamy setki wyzna, a ka盥e z nich w przekonaniu swoich wyznawc闚 jest cile zgodne z Pismem wi皻ym. Istnienie i rola filtra nie bywa bowiem brana pod uwag.

Mamy na skutek tego wiele postaci 篡cia chrzecija雟kiego, r騜ni鉍ych si szczeg馧ami i rywalizuj鉍ych z sob. Czy przekrela to Bo瞠 dzia豉nie? Wcale nie, gdy B鏬 w odr騜nieniu od nas w豉ciwie ocenia te r騜nice jako wyniki cz零tkowego poznania, a nie jako przejawy zwiedze i b喚d闚. Dlatego b這gos豉wie雟two Bo瞠 sp造wa na ludzi wierz鉍ych mimo bardzo szerokiego zakresu r騜nic w ich przekonaniach. Dowodzi tego historia Kocio豉 i czasy obecne. Poprawno doktrynalna nie jest warunkiem Bo瞠go b這gos豉wie雟twa lecz s nim szczere serca przed Bogiem. B鏬 jest w tym sensie pragmatyczny. Wiele decyzji kr鏊闚 izraelskich by這 b喚dnych, niezgodnych z wol Bo蕨, a mimo to B鏬 b這gos豉wi, jeli widzia cho熲y tylko lady dobrej woli. Z drugiej jednak strony nigdy nie pogodzi si z ludzkimi odst瘼stwami od Jego wzorc闚 i nigdy ich nie zaakceptowa, bez przerwy d嘀鉍 do przywr鏂enia w豉ciwego stanu. Tak samo post瘼uje teraz Duch wi皻y w Kociele.

Trzeba jednak w zwi頊ku z tym pami皻a, 瞠 ka盥y element niezgodny z wol Bo瘸 w doktrynie czy praktyce niew靖pliwie pomniejsza Bo瞠 b這gos豉wie雟two i obni瘸 poziom duchowy i skuteczno dzia豉nia danego rodowiska, jest wi璚 z pewnoci szkodliwy. Wynikaj z tego oczywiste wnioski dla naszej postawy. Chc鉍 wsp馧dzia豉 z Bogiem, nie mo瞠my pogodzi si ani w swoim w豉snym 篡ciu, ani w Kociele z 瘸dnymi odst瘼stwami od poznanej przez nas woli Bo瞠j i stale d嘀y musimy do usuwania wszelkich takich odst瘼stw, z drugiej jednak strony mo瞠my to robi spokojnie i z rozwag, bez k堯tni, bez gor鉍zkowania si i bez wojowania z opornymi. Bardzo pomocna w tym mo瞠 nam by wiadomo, 瞠 przyczyn tych odst瘼stw, jeli chodzi o naszych braci, jest ich ograniczone zrozumienie, w czym s do nas podobni, a my do nich, a nie ich herezje, zwiedzenia i zb章dzenia.

By mo瞠 pomocnym oka瞠 si dla nas nast瘼uj鉍y obraz. Pismo wi皻e uwa瘸 mo瞠my za wspania造 brylant, janiej鉍y wiat貫m prawdy pochodzenia niebia雟kiego. Brylanty maj wiele p豉szczyzn, ustawionych wzgl璠em siebie pod okrelonymi k靖ami. Aby brylant zajania swoim przepi瘯nym blaskiem, trzeba go ustawi pod w豉ciwym k靖em w stosunku do r鏚豉 wiat豉. Ten spos鏏 jego ustawienia ma wi璚 istotne znaczenie i jeli ustawimy go inaczej, mo瞠my nie zobaczy tego utajonego w nim pi瘯na. Jednak瞠 z faktu, i brylant posiada wiele p豉szczyzn, wynika, 瞠 niekoniecznie musi on zosta ustawiony w jednym jedynym po這瞠niu, aby wyda sw鎩 blask. B璠zie on b造szcza i cieszy nasz wzrok za ka盥ym razem, kiedy kt鏎a z jego wielu p豉szczyzn zostanie ustawiona pod odpowiednim k靖em w stosunku do r鏚豉 wiat豉 i naszych oczu i niekoniecznie musi to by zawsze ta sama p豉szczyzna i ten sam k靖. wiat這 padaj鉍e na brylant za豉muje si ponadto w jego wn皻rzu, przy czym dochodzi do rozszczepienia wiat豉 bia貫go na wiele wspania造ch kolor闚 t璚zy. Lekka, nieznaczna zmiana k靖a za豉mania sprawi, 瞠 zmieni si kolor wiat豉, jakie zobaczymy. Wszystko to razem tworzy wspania貫 pi瘯no tego klejnotu.

Jakie mo瞠 to mie zastosowanie do S這wa Bo瞠go? Bardzo proste i praktyczne. Badaj鉍 Pismo wi皻e swoim ograniczonym ludzkim umys貫m, nie od razu odkryjemy ca章 zawart w nim g喚bin prawdy. Poszczeg鏊ne jej strz瘼ki docieraj do nas stopniowo, w miar naszego wrastania w Chrystusa i przemiany na Jego podobie雟two. W豉ciwie proces odkrywania tych wspania造ch skarb闚 S這wa przebiega ju przez szereg wiek闚 i nie jest bynajmniej zako鎍zony. Kryj si w nim jeszcze rzeczy, o kt鏎ych dotychczas nie mamy poj璚ia. Z drugiej strony jednak jego 篡ciodajne wiat這 rozwieca nasze mroki i przemienia nas ju od stuleci. Dzieje si tak mimo wszelkich naszych ludzkich ogranicze pojmowania i zrozumienia. Mo瞠my, jeli tylko chcemy, k雷a si w tym wietle S這wa i zachwyca si nim, bez przerwy coraz bardziej si w nie wg喚biaj鉍 i wydobywaj鉍 stamt鉅 coraz to nowe skarby. Ca貫 wieki nie wystarcz, by wyczerpa wszystkie te bogactwa S這wa.

Gdybymy weszli w szczeg馧y, moglibymy ledzi, jak na przestrzeni wiek闚 wzrasta這 nasze poznanie biblijnego przes豉nia w danych konkretnych tematach. Pocz靖kowo nie by這 ono bynajmniej doskona貫, ani nie jest takie obecnie, niemniej jednak czynimy post瘼y i nasze zrozumienie Bo篡ch dr鏬, og鏊nie bior鉍, wzrasta, a dzi瘯i temu dorastamy powoli do wymiar闚 Chrystusowej pe軟i. Przywo逝j鉍 nasze por闚nanie do brylantu mo積a by powiedzie, 瞠 obracaj鉍 go w d這niach i nastawiaj鉍 pod Bo瞠 wiat這 Ducha wi皻ego, odkrywamy coraz to nowe p豉szczyzny i coraz to nowe k靖y, pod kt鏎ymi wydobywa si z niego jeszcze wspanialszy i jeszcze bogatszy ni dotychczas blask.

Jak瞠 niedorzeczne i ma這stkowe wydaj si w takiej perspektywie nasze spory o spos鏏 interpretacji poszczeg鏊nych miejsc czy spos鏏 wykonywania poszczeg鏊nych czynnoci! Mo積a by je por闚na do upierania si, 瞠 brylant wolno ustawi i trzyma pod jednym tylko k靖em w stosunku do r鏚豉 wiat豉, gdy tylko wtedy wydaje on sw鎩 w豉ciwy blask, za trzymanie go na wszelkie inne sposoby jest niedopuszczalne i b喚dne. W dziejach Kocio豉 widzimy przer騜ne grupy, kt鏎ych zrozumienie prawd Bo篡ch by這 bardzo fragmentaryczne i wybi鏎cze, a w wietle naszego dzisiejszego poznania w wielu szczeg馧ach niedostateczne i b喚dne, a jednak Pismo wi皻e by這 dla nich r鏚貫m autentycznego duchowego 篡cia i w swoim czasie pe軟i造 one donios章 rol.

Podobnie jest i dzisiaj. Mamy najr騜niejsze grupy o najr騜niejszym stopniu poznania. Jeli kto badaj鉍 S這wo Bo瞠 odkry jak p豉szczyzn i jaki k靖, pod kt鏎ym zajania這 mu Bo瞠 wiat這, z kt鏎ego si raduje i kt鏎e go o篡wia, to nale篡 radowa si razem z nim i zach璚a go, a nie os鉅za i pot瘼ia za to, 瞠 nie wie on nic o wielu innych p豉szczyznach i k靖ach, pod kt鏎ymi z brylantu wydobywa si znacznie wi璚ej wiat豉. Z drugiej strony, je瞠li to ty odkry貫 jak p豉szczyzn i jaki k靖, pod kt鏎ym zajania這 ci Bo瞠 wiat這, z kt鏎ego si radujesz i kt鏎e ci o篡wia, to nie os鉅zaj i nie pot瘼iaj innych za to, 瞠 trzymaj Bo篡 brylant S這wa pod innym k靖em ni ty i nie usi逝j ich przekonywa, 瞠 tak nie mog zobaczy 瘸dnego wiat豉, bo to po prostu nieprawda.

M闚i鉍 jeszcze inaczej, Bo瘸 wiat這 jest tak pot篹na, 瞠 zdo豉 przenikn寞 mroki naszego niezrozumienia, a nawet naszych powa積ych b喚d闚. S這wo Bo瞠 syci i o篡wia nawet w interpretacji niepe軟ej, niedostatecznej i pod wieloma wzgl璠ami b喚dnej. Jego o篡wiaj鉍a i syc鉍a moc dzia豉 w pewnym zakresie nawet w obecnoci ludzkich zniekszta販e, domieszek i dodatk闚. Nie znaczy to, 瞠 te domieszki i dodatki albo b喚dy mo積a spokojnie tolerowa, gdy ka盥y z nich w jakim stopniu os豉bia i umniejsza oddzia造wanie i skuteczno S這wa Bo瞠go, lecz znaczy to, 瞠 naszym celem nie jest w pierwszej kolejnoci zwalczanie niepe軟ego albo b喚dnego zrozumienia ani lekcewa瞠nie lub atakowanie tych, kt鏎zy takie zrozumienie maj, lecz g這szenie S這wa z mi這ci i szacunkiem do wszystkich ludzi w ca貫j jego pe軟i, s這wem i czynem, tak aby ci, kt鏎zy maj ju cz零tkowe poznanie, mogli zobaczy, 瞠 zawiera ono znacznie wi璚ej i si璕a znacznie g喚biej lub, innymi s這wy, 瞠 brylant ten jest w stanie wyda znacznie wi瘯szy jeszcze i wspanialszy blask, jeli ogl鉅a inne jego p豉szczyzny i patrze na niego pod innymi jeszcze k靖ami.

Ostatecznym celem naszych dzia豉 powinna by doskona這, ale drog do tego celu nie jest atakowanie i zwalczanie wszelkiej niedoskona這ci, lecz budowanie na cz零tkowym poznaniu i jego rozwijanie, a przez to stopniowe, systematyczne zbli瘸nie si do stanu docelowego, do wymiar闚 pe軟i Chrystusowej. Oczywicie wiemy, 瞠 istniej i takie rodowiska, gdzie poznanie S這wa jest rozpaczliwie pokrzywione i prawie ca趾iem tonie w ludzkich wymys豉ch, tote nie przejawia tam ono prawie 瘸dnej skutecznoci ludzie pozostaj skr瘼owani nami皻nociami, na這gami i grzechami, prawie zupe軟ie nie daj鉍 oznak Bo瞠go 篡cia, praktycznie nie ma wi璚 tam na czym budowa, ale ani tam nie ma sensu zaczyna od pot瘼ienia i krytyki, aczkolwiek wydaj si one jak najbardziej uzasadnione, lecz nale篡 przedstawia i demonstrowa 篡ciodajne skutki 篡wego S這wa, kt鏎e s atrakcyjne dla wszystkich ludzi. Jeli pr鏏owa b璠ziemy wyrywa psu zesch章 ko, kt鏎 si bawi bez 瘸dnego po篡tku, b璠zie jej zaciekle broni i pogryzie nas. Kiedy natomiast rzucimy mu kawa smacznej kie豚asy, sam zostawi ko i rzuci si na kie豚as. S這wo Bo瞠 jest zbyt cennym skarbem na to, by namiewa si z kogo, kto go nie ceni lub wciska je gwa速em komu, kto go nie pragnie. Kto tak post瘼uje, zdradza, 瞠 sam jest jeszcze bardzo daleki od doskona這ci.

Praktyczny wniosek p造n鉍y z faktu, i brylant S這wa Bo瞠go wydaje wspania造 blask zwi頊any z wieloma p豉szczyznami i trzymany pod wieloma r騜nymi k靖ami, jest taki, 瞠 zamiast zapami皻ale sprzecza si z sob i zwalcza cudze domniemane fa連zywe nauki i b喚dy, mo瞠my budowa si wzajemnie przypatruj鉍 si sobie i ucz鉍 si od siebie. Jeli chodzi o osob indywidualn, to jej przekonania, oparte na S這wie, r騜ni鉍e si od przekona wi瘯szoci, nie powinny by powodem lekcewa瞠nia jej, t瘼ienia, szykanowania czy wykluczania ze spo貫cznoci, lecz przedmiotem wzajemnego szacunku, szczeg鏊nej opieki i wzajemnej us逝gi. Jeli za chodzi o r騜ne zbiorowoci, to r騜nice w przekonaniach czy praktykach, opartych na S這wie, nie powinny by powodem spor闚, podzia堯w, wzajemnej oboj皻noci, obcoci czy nawet wrogoci, lecz przedmiotem szerokiego wsp馧dzia豉nia z sob i wzajemnego budowania si przy wzajemnym respektowaniu i szanowaniu si mimo istniej鉍ych r騜nic, a przez to wzajemnego wzbogacania si i wsp鏊nego dochodzenia do duchowej dojrza這ci.

Tragiczne w skutkach d逝gotrwa貫 skaleczenie ludu Bo瞠go w postaci podzia堯w wyznaniowych jest og鏊nie odbierane jako zjawisko bardzo negatywne i bolesne. Niew靖pliwie najbardziej boleje nad tym sam B鏬. Z inspiracji Ducha wi皻ego podejmowano wiele inicjatyw, zmierzaj鉍ych do uleczenia tej rany. Jednak ich skutki by造 cz瘰to nik貫, a nieraz wr璚z przeciwne do zamierzonych. Zamiast uleczenia rozbicia wyznaniowego, cz瘰to, prawie z regu造 ko鎍zy這 si powstaniem kolejnego wyznania. W czym jest istota sprawy? Dlaczego podzia造 tak uporczywie si utrzymuj?

Jednym z ludzi Bo篡ch, kt鏎ych Pan u篡 do nawietlenia tej sprawy, by Chi鎍zyk Watchman Nee. W swojej ksi嘀ce, zawieraj鉍ej streszczenie serii wyk豉d闚, zatytu這wanej Normalne 篡cie kocio豉, przedstawi on bardzo wnikliwe uwagi dotycz鉍e zar闚no przyczyny podzia堯w, jak i biblijnego sposobu ich unikni璚ia. (Najistotniejszy fragment tego opracowania dost瘼ny jest w serwisie www.docelu.Jezus.pl/artykuly w artykule pt. Podstawa jednoci i przyczyny roz豉mu.) Kluczow myl jego rozwa瘸 jest koci馧 (lub zb鏎) lokalny, obejmuj鉍y wszystkie odrodzone dzieci Bo瞠 danej miejscowoci. Znalaz這 si wielu ch皻nych do wprowadzenia w 篡cie tej zasady. Powsta這 wiele zbor闚, nazywaj鉍ych siebie lokalnymi. S one spo貫cznociami wspania造ch ludzi, dzieci Bo篡ch, uczni闚 Chrystusa, jednak mimo wszystko zbory te pozostaj zborami denominacyjnymi. Dlaczego?

Innym przyk豉dem mo瞠 by us逝ga Williama Branhama, kt鏎y wyst瘼owa zdecydowanie przeciwko podzia這m denominacyjnym w Kociele. Tak瞠 i jego zwolennicy, nasi wspaniali bracia w Chrystusie, byli mocno przekonani, 瞠 nareszcie b璠 w stanie utworzy koci馧, kt鏎y nigdy nie stanie si denominacj. W rezultacie jednak, wbrew intencjom tego us逝guj鉍ego i jego zwolennik闚 powsta這 na bazie jego us逝gi kilka ugrupowa niezgodnych mi璠zy sob i niezgodnych z ca章 reszt chrzecija雟twa ewangelicznego. Tradycyjne spory na temat sposobu interpretacji Pisma wi皻ego zosta造 w nich zast雷ione sporami na temat sposobu interpretacji s堯w proroka. Dlaczego? Mo積a by przytoczy jeszcze inne przyk豉dy i wskaza na taki sam ich niepo蕨dany rezultat. I pytanie dlaczego powraca這by za ka盥ym razem.

Czy wi璚 nale篡 zaniecha wysi趾闚 i pogodzi si z istniej鉍ym stanem rzeczy? Jest wiele dowod闚 na to, 瞠 Duch wi皻y z tym stanem rzeczy si nie pogodzi i d嘀y do uleczenia tej rany. Ale jeli nie zrozumiemy istoty sprawy, to grozi nam, 瞠 tak瞠 i obecne duchowe poruszenie zako鎍zy si, pozostawiaj鉍 po sobie tylko kolejne denominacje. To by這by kl瘰k dzie豉 Bo瞠go, a triumfem szatana. Mo瞠my by pewni, 瞠 tym razem tak nie b璠zie. Aby jednak tak nie by這, musimy unikn寞 tego fatalnego b喚du, kt鏎y le篡 u pod這瘸 denominacjonizmu.

A wi璚 jaka jest odpowied na to pytanie dlaczego? Problem polega po prostu na tym, i nie mo瞠my si pogodzi z zasad, 瞠 fundamentem wiary Kocio豉 Chrystusowego jest czyste S這wo Bo瞠, a jego interpretatorem wy章cznie Duch wi皻y. Ilekro pojawia si jaka sprawa sporna, jaka r騜nica zrozumienia, nie potrafimy nic lepszego, jak tylko zwo豉 jak narad i po dyskusji podj寞 uchwa喚, kt鏎a t spraw sporn rozstrzygnie, t r騜nic zrozumienia usunie. Jak? A no tak, 瞠 okrelimy zrozumienie jedynie w豉ciwe, a napi皻nujemy inne zrozumienia jako niedopuszczalne i naganne. wiadomie czy niewiadomie uzupe軟iamy w ten spos鏏 S這wo Bo瞠, dodaj鉍 do niego nasze ludzkie zrozumienie danej kwestii. I oczywicie oczekujemy, 瞠 odt鉅 wszyscy zastosuj si do tej decyzji, dzi瘯i czemu wprowadzona zostanie jedno. Jest to jednak nie jedno Ducha, lecz jedno ludzka, organizacyjna, oparta o ludzk decyzj i jej wymuszenie. Jak d逝go tak post瘼ujemy i gdziekolwiek tak post瘼ujemy, mamy do czynienia z denominacj, a nie z kocio貫m. Mimo zdecydowanie negatywnego stosunku do denominacjonizmu nie jestemy w stanie inaczej, jak tylko powiela wzorce denominacyjne, gdy denominacjonizm tkwi g喚boko w naszej mentalnoci. Tendencja do ludzkiego ujednolicania zrozumienia S這wa Bo瞠go wbrew S這wu Bo瞠mu jest naszym wsp鏊nym duchowym schorzeniem, z kt鏎ego musimy wyzdrowie.

Stwierdzenie powy窺ze mo瞠 si wydawa zbyt radykalne, ale nie ma od niego ucieczki. Jeli r騜nice zrozumienia rozstrzygaj jacy ludzie na podstawie w豉snego zrozumienia, czy te na podstawie jakich ludzkich dokument闚, obowi頊uj鉍ych w danym rodowisku, to powsta豉 w ten spos鏏 jedno jest dzie貫m ludzkim, a nie Bo篡m. W aspekcie jednostki oznacza to, 瞠 cz這wiek zmuszony jest zrezygnowa z poszukiwania odpowiedzi na swoje pytania w S這wie Bo篡m poprzez duchow spo貫czno z Bogiem, a zatem Duch wi皻y nie mo瞠 wprowadza go we wszelk prawd, a zamiast tego przyj寞 musi narzucon mu wyk豉dni. W aspekcie zbiorowym te lokalne wyk豉dnie b璠 si mi璠zy sob nieuchronnie r騜ni, co uniemo磧iwi r騜nym grupom wsp馧dzia豉nie z sob i prowadzi b璠zie do powstawania coraz to nowych ugrupowa.

Wbrew pozorom jest to sprawa fundamentalna, gdy wi嘀e si z alternatyw: prowadzenie przez Ducha prowadzenie przez cz這wieka. Mimo wszelkich dobrych intencji jakiekolwiek wi嘀鉍e ludzkie decyzje w sprawach wiary rozbijaj koci馧 i powoduj jego parali. Zb鏎 nie mo瞠 by zborem niedenominacyjnym czyli lokalnym, jeli obowi頊uj w nim jakiekolwiek regu造, wprowadzone przez ludzi. Aby zb鏎 by niedenominacyjny czyli lokalny, musi w nim by wi嘀鉍e tylko i wy章cznie samo czyste S這wo Bo瞠, i nic ponadto. Inaczej m闚i鉍, zdrowy, duchowy chrzecijanin nie znajdzie duchowego domu tam, gdzie jego rozw鎩 duchowy napotyka na ograniczenia w postaci ludzkich decyzji i nakaz闚. Aby chrzecijanin m鏬 si czu w rodowisku zborowym jak w domu i m鏬 si w nim zdrowo rozwija, musi mie pe軟y zakres biblijnej swobody w dochodzeniu do prawdy pod dzia豉niem Ducha wi皻ego, 章cznie z prawem do pomy貫k i czasowej niedojrza這ci.

W praktyce b璠zie to oznacza, 瞠 w zborze b璠 utrzymywa si r騜nice przekona w wielu pojedynczych kwestiach, jakie zazwyczaj maj miejsce wr鏚 wierz鉍ych. Posiadanie innego zrozumienia od og鏊nie przyj皻ego nie b璠zie naganne ani nie b璠zie poci鉚a這 za sob 瘸dnych sankcji, lecz b璠zie przedmiotem wzajemnego us逝giwania sobie w pokorze i mi這ci. Jeli istnieje gdzie rodowisko ewangelicznie wierz鉍ych, to znaczy ludzi opieraj鉍ych swoj wiar na Pimie wi皻ym i prze篡waj鉍ych nowe narodzenie z Ducha, w kt鏎ym utrzymuje si jaki spos鏏 interpretowania danych stwierdze Pisma wi皻ego, to nie powinno by 瘸dnych przeszk鏚, by w dowolnym zborze niedenominacyjnym znajdowali si ludzie, interpretuj鉍y dane stwierdzenia Pisma w taki w豉nie spos鏏. W ocenie innych mo瞠 chodzi o przekonania niedojrza貫 albo nawet b喚dne, jeli jednak utrzymuj si one w miejscach, gdzie istnieje autentyczne duchowe 篡cie i gdzie rodz si i rozwijaj prawdziwe dzieci Bo瞠, jest to dowodem, 瞠 przekonania takie nie wykluczaj 篡cia z Bogiem ani dzia豉nia Ducha. Inaczej m闚i鉍, powodowane przez te ludzkie przekonania przy熤ienie nie gasi blasku, bij鉍ego z brylantu Bo瞠go S這wa.

Gdzie Duch Pa雟ki, tam wolno (2Ko 3:17; Gal 5:112; Rz 14:113). Jedne przekonania b璠 bardziej dojrza貫, inne mniej lub wcale. Przywykli do porz鉅k闚 denominacyjnych, prawdopodobnie nie jestemy w stanie sobie tego wyobrazi. Mo瞠 nawet je蕨 si nam w這sy na myl o tym ba豉ganie, jaki to wywo豉. A tymczasem jest wr璚z odwrotnie. To w豉nie odg鏎ne ludzkie naciski s przyczyn wielu chronicznych schorze i sprawiaj, 瞠 cz瘰to przez d逝gi czas nie wida 瘸dnego post瘼u. Maj鉍y inne zdanie 篡j w rozterce i napi璚iu, s wykluczani albo sami odchodz. W atmosferze wolnoci Ducha natomiast proces dojrzewania mo瞠 by bardzo skuteczny i szybki. Jeli z jakiego zboru kto jest zmuszony odej z jakiegokolwiek innego powodu ni ci篹kie pospolite grzechy, kt鏎e w spos鏏 oczywisty dyskwalifikuj go jako chrzecijanina, to zb鏎 taki nie jest zborem lokalnym Kocio豉. Z denominacji mo積a odej lub by wykluczonym, natomiast nie mo積a odej ani zosta wykluczonym z Kocio豉, gdy do Kocio豉 cz這wiek si rodzi i pozostaje jego cz這nkiem dop鏦i 篡je.

Nie znaczy to jednak, 瞠 wszyscy chrzecijanie danej miejscowoci z ca章 r騜norodnoci swoich przekona musz koniecznie spotyka si na jednym miejscu i s逝cha tej samej us逝gi. Pewne r騜nice zrozumienia mog bowiem bardzo utrudnia lub nawet uniemo磧iwia wsp馧dzia豉nie z sob. W takim przypadku lepiej b璠zie rozsta si i prowadzi prac oddzielnie, poniewa owocne wsp馧dzia豉nie wymaga nie tylko zgodnoci cel闚, lecz tak瞠 pewnego konsensusu co do sposob闚 dzia豉nia. Nie ma jednak 瘸dnego racjonalnego powodu, aby dzia這 si to w atmosferze wzajemnych pretensji, zarzut闚, oskar瞠 i k堯tni. Bez trudu mo積a sobie bowiem wyobrazi kilka grup, zjednoczonych wok馧 wsp鏊nych og鏊nych zasad i cel闚, lecz prowadz鉍ych oddzielnie prac w spos鏏 dostosowany do zrozumienia, zdolnoci i cech osobistych cz這nk闚 danej grupy. Nie musi jednak i nie powinno by przy tym 瘸dnej rywalizacji ani animozji, lecz mo瞠 i powinno by przy tym wzajemne szanowanie si, wspieranie si i wsp馧dzia豉nie w sprawach og鏊nych. Cz這nkowie wszystkich takich grup mog i powinni mie wiadomo wsp鏊nej przynale積oci do Cia豉 Chrystusa, pracowa w spos鏏 najbardziej dla nich odpowiedni i mi這wa oraz wspiera swoich wsp馧braci, pracuj鉍ych w spos鏏 nieco inny. Podejcie takie jest aktualnie szeroko stosowane i nosi nazw jednoci w r騜norodnoci.

Kwestia ta ma ogromne znaczenie w wietle przemian, jakie aktualnie zachodz w chrzecija雟twie. Og鏊nie m闚i鉍, chodzi o powszechne kap豉雟two wierz鉍ych czyli o wielorakie pe軟oetatowe duchowe pos逝giwanie wszystkich, szeregowych cz這nk闚 spo貫cznoci. Coraz wi瘯sze znaczenie maj kocio造 domowe, kt鏎e rewolucjonizuj pos逝g i powoduj gwa速owny, przypominaj鉍y eksplozj rozw鎩 liczebny kocio豉. Liczba takich podstawowych kom鏎ek w niekt鏎ych rodowiskach chrzecija雟kich dochodzi do wielu tysi璚y. Wymaga to tysi璚y lider闚, prowadz鉍ych tego rodzaju prac autonomicznie. I chodzi o to, 瞠 w atmosferze mentalnoci denominacyjnej jest to niemo磧iwe, gdy tam wi瘯szo wiernych dyskwalifikuje si z czynnej us逝gi przez nie do g喚bok znajomo doktryny danego wyznania, nie do zdecydowane uto窺amianie si z t doktryn lub po prostu przez tendencje do w豉snego poszukiwania prawdy w Pimie, co jest zagro瞠niem dla przyj皻ej linii i sprawia, 瞠 osoba taka jest cz這nkiem drugiej klasy, musi by traktowana nieufnie, pilnowana, kontrolowana lub po prostu nie dopuszczana do g這su. Na skutek tego z wielkiej liczby wiernych pozostaje zaledwie kilku potencjalnych lider闚, podczas gdy pozostali skazani s na bezczynno. Jedynie w rodowisku niedenominacyjnym jest mo磧iwe obdarzenie wszystkich pe軟ym zaufaniem, gdy kontrol sprawuje Duch wi皻y, a proces dochodzenia do jednoci zapewniaj duchowe mechanizmy wzajemnego wsp馧dzia豉nia i wzajemnej us逝gi.

Wracaj鉍 do naszego obrazu, nie ma wtedy 瘸dnych narzuconych ludzkich regu, pod jakim k靖em nale篡 trzyma brylant i jak ustawi jak jego p豉szczyzn. S這wo Bo瞠 jest jedynym fundamentem wiary i post瘼owania, a Duch wi皻y bez przeszk鏚 wykonuje swoje funkcje stopniowego wprowadzania we wszelk prawd i przypominania wszystkiego, czego naucza Chrystus. Oczywicie poprzez r騜norodne urz璠y i pos逝gi duchowe wielu os鏏, kt鏎e jednak nie lansuj swoich w豉snych przekona ani doktryn 瘸dnego wyznania, nie s te przedmiotem ludzkich nacisk闚 czy manipulacji ani same nie maj prawa naciska i wymusza, lecz mog swobodnie poddawa si prowadzeniu przez Ducha, za wszyscy wsp鏊nie dorastaj do wymiar闚 pe軟i Chrystusowej (Ef 4:13).

Chodzi o proces, kt鏎y przebiec musi w naszych umys豉ch, a potem przenie si do praktyki post瘼owania i spowodowa g喚bokie zmiany we wzajemnych stosunkach wszystkich ludzi odrodzonych, gor鉍o mi逝j鉍ych Boga i Jego S這wo. Gwa速owny, dynamiczny rozw鎩 Kocio豉, jaki obserwujemy aktualnie na wielu miejscach wiata, jest mo磧iwy tylko dzi瘯i temu, 瞠 proces ten tam przebiega i jest ju dostatecznie zaawansowany. Bez tej wewn皻rznej przemiany naszego sposobu mylenia taki gwa速owny rozw鎩 jest i b璠zie niemo磧iwy. Jeli nie pozwolimy, by proces ten przebieg w nas samych i wok馧 nas, nasze oczekiwania pot篹nego Bo瞠go dzia豉nia pozostan niespe軟ionym marzeniem. Mimo 瞠 jest to trudne, trzeba nam prze豉ma si. Przesta闓y ufa sobie, a zaufajmy Bogu. Rezultaty takiego prze豉mania si przerosn nasze najmielsze oczekiwania.

J. K.